Özcan Çakar Röportajı.

Antrenörlüğe nasıl başladınız?

Antrenörlüğe başlangıcım Basketbolu bıraktıktan sonra Lise?de okul takımında oynarken, Beden Eğitimi öğretmenim Hicran Aras aynı zamanda Bursa Büyükşehir Belediyespor?da bayan basketbol takımı çalıştırıyordu. Onun isteği ile başladım ve bana çok destek oldu. Sonrasında kulüp Antrenörleri değerli büyüklerim Mehmet İhsak Erdinç, Sümer Gökşingöl ve Murat Tuna?nın katkı bilgi ve birikimleri ile gelişim kaydetmeye başladım. Bu işi çok sevmenin ve istememin asıl nedeni bana genç yaşta sorumluluk veren büyüklerimdir. Hepsine ayrıca teşekkür ediyorum?Hicran Aras?a ayrı bir parantez içinde minettarım?

Antrenörlük hedefleriniz nelerdir ? 

Antrenörlük hedeflerim arasında ilk sırada Altyapılarda başarılar elde etmek. Başarı derkende, biz bu işin şuan sadece fasulyeleri sayılırız. Değerli büyüklerimizin oyuncu yetiştirmelerine yardımcı olmak ve onların bulunduğu konuma gelmektir. Sonrasında ise herkezin hedefi arasında olan A takım antrenörlüğü var hedefimde. En büyük hayalim ise altyapı milli takımlarda görev almaktır?

Antrenör olarak kimleri örnek alıyorsunuz neden ?

Ben altyapılarda maç izlediğim zaman öncelikle antrenörlerin oyuncu iletişimlerini ön planda tutarak izlerim. A takım seviyesinde ise Antrenörün taktiksel bilgisi benim için çok önemsediğim bir konudur. Mesela altyapı antrenörlüğü konusunda Ağabeyim Mehmet Gümüşsoy her zaman bana destek olmuş, sahip çıkmış ve bilgilerini paylaşmıştır. Ayrıca Bursa basketbolunda çok yakından tanıdığım Erhan Toker ağabeyimin oyuncu iletişimi her zaman çok ilgimi çekmiştir. İsim verecek olursak daha fazlasıyla Levent Günenme, Taner Günay, Menderes Gümüşdal altyapılarda yakından takip ettiğim isimlerdir. A takım seviyesinde ise Oktay Mahmuti?nin taktik bilgisi, oyun anlayışını beğeniyor ve takip etmeye çalışıyorum. Tabiki genel olarak bütün ağabeylerimizden faydalanmak, bilgi almak bu yaşlarda model belirlemek için oldukça önemli diye düşünüyorum?

Altyapılarda Antrenörlük yapmanın zorlukları nelerdir ?

Altyapılarda antrenörlük yapmanın en büyük zorlukları konusunda kulüpten kulübe farklar var. Öncellikle antrenörün prensipleri önemli diye düşünüyorum. Klasik sorulardan olan Oyuncu yetiştirmek mi yoksa maç kazanmak mı sorusunun altında yatan yönetici fikirleri işin zorluk veya kolaylık derecesini belirliyor. Sonuçta zihniyete göre sabır gösteriliyor ve yatırım yapıyor kulüpler. Şuan çalıştığım Vestel Spor kulübünde yöneticilerimiz oldukça sabırlı ve anlayışlı bir davranış sergiliyor. Buda bize pozitif olarak yansıyor. Manisa?da elimizden geldiği kadarıyla önce çocuklara basketbolu sevdirmek sonrasında oyuncular kazanmak gibi hedeflerimiz var. Bu sene A takım kadrosuna altyapımızdan 2 oyuncu katılacak. Bunlardan biri 1995 doğumlu ve Manisalı. Her geçen sene bu sayı dahada artacaktır?

Sizce A takım Antrenörlüğü mü Altyapı antrenörlüğü mü ?

Bence ikiside zamanı geldiğinde yapılması gereken işler. Antrenörlüğe başlangıçta altyapılarda çeşitli deneyimler kazanmak, basketbola faydalı birşeyler vermek ve belirlenen vizyon ve misyonlara hizmet ettikten sonra kapasite?ye ve bilgiye göre A takım için değerlendirmeler yapılabilir.

Antrenörün oyunculara karşı sorumlulukları nelerdir ?

Antrenörlük sadece basketbol değil. Bunu şuan minik takım çalıştırdığım için söylüyorum. Benim kalkıpta Antrenör Babadır, Annedir demem için öncellikle evlat duygusunu bilmem gerekir. Basit bir şekilde şunu söyleyebilirim. Benimde kardeşlerim olduğu için antrenörlük önce Ağabeylik gerektirir diyebilirim. Çocukların ailevi sorunları, sosyal çevreleri, psikolojik durumu vb? gibi durumların Basketboluna etki ettiğini söyleyecek olursak, bunlara çözüm içinde yine neler yapmıyoruz ki ? Okullarında hocaları ile görüşmeler, Sorunlarını dinlemeler ve dahası?

Türkiyede genç antrenörlere yeterli değerin verildiğini düşünüyor musun ?

Genç antrenörlere ne kadar değer verildiğini görmek için aslında kulüplerde bulunan Ağabeylerin yanındaki asistanları değerlendirmek lazım. Genç bir insandan bir Antrenör modeli yaratmak isterken onunla sadece basketbolu değil nasıl iletişim kurmamız gerektiğini bile konuşmamız gerekir. Kendimden biliyorum ki bu iş tamamen sabır ve ilgi göstermekle alakalıdır. Ne kadar çok mesai harcarsan o kadar değer görürsün. Tabi birde harcanan mesailer karşısında fırsat verilmesi şartı ile?

Türkiye?de antrenörlük henüz meslek haline gelmedi diyebiliriz. Çoğu insan u meslekten geçimini sağlayamıyor. Bu Konu hakkındaki görüşlerin belerdir ?

Antrenörlüğün meslek haline gelmesi gerçek anlamda profesyonel kulüp çalışmaları ile alakalı. Her kulübün bütçesi bir olmadığı için veya bu işe çok büyük paraları belli kurumlar ayırdığı için 100 kişiden 30?u aldığı maaştan memnundur bence. Geçim sağlamak için belli bir seviye ücretsiz veya ucuz bir şekilde bu işin ustalarından ustalık belgesi almak lazım. Sonrasında şans yanınızda ise devamı mutlaka gelecektir.,

,

BENZER YAZILAR:

1. ANTRENÖRLÜK MÜ ? OYUNCULUKMU ? Çocukluktan beri basketbol oynuyorsunuz. Bu sporu çok seviyorsunuz ve ileride büyük takımlarda oynamak istiyorsunuz. Ama bir süre...